تصویر(۱)کوههای طالقان عزيز طالفان بر گرد و بر گرد يار شيرين زبان برگرد و برگرد در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن شرط اول قدم آنست که مجنون باشی حافظ بدون اغراق باید گفت یکی از شیرینترین ژانرهای ادبیات که نه تنها در ادبیات سرزمین ما بلکه در ادبیات جهان طرفداران فراوانی دارد ادبیات عاشقانه است; تا جایی که گاه با آمدن نام ادبیات و به خصوص شعر، ویژگی عاشقانه بودن برای خواننده تداعی میشود. با آنکه تنها یکی از شاخههای ادبیات ادب عاشقانه است و این دو علت دارد: یکی این که شاعران عاشقانه پرداز در تاریخ ادبیات ما نسبت به سایر شاعران بیشترند و دوم اینکه به نظر من یک دلیل علمی و رواشناختیاش این است که انسان در هر طبقه و گروه اجتماعی و با هر دیدگاهی که باشد اصولا در زندگی خود یک بار هم که شده عشق را تجربه میکند و این دلیل دوم، دلیل اول را هم در برمیگیرد و وقتی از زاویه معرفت شناسانه شرقی و اسلامی به این موضوع بنگریم، انسان در سرشت خویش، عشق را از خداوند امانت گرفته است و عرفای ما اعتقاد دارند آن امانتی که خدا در روز الست برآفریدگان عرضه داشت و تنها انسان توانست آن را بر دوش گیرد، همین عشق است: آسمان بار امانت نتوانست کشید قرعه فال به نام من دیوانه زدند (حافظ)
به جرات ميتوان گفت که تمامي اهالي قديمي، حداقل چند دو بيتي از دو بيتي هاي اين داستان معروف را حفظ هستند و بسیاری از مردم در شب نشيني هاي سخت زمستان چندين بار آنرا از زبان پیر مرد ها وپیر زن ها شنيده اند آنقدر پدرم علی اشرف خلیلی این شعر وداستان را برای مان سروده اند که همه آن را از برم . عزير و نگار، پسرعمو و دختر عمو هستند. از بچگي توسط پدرانشان براي يکديگر نشان شده اند. بعد از مرگ پدر، آنها تصميم به ازدواج با يکديگر مي گيرند. عزير براي تهيه مقدمات به قزوين مي رود. مادر نگار توطئه کرده و از خواهر زاده اش کل احمد، ساکن روستاي بالاروچ الموت مي خواهد که براي ازدواج با نگار پيش آنها برود. وي بدون رضايت دختر، نگار را به عقد کل احمد در مي آورد. عزيز از ماجرا مطلع شده و و کل احمد عروس خود را به الموت مي برد وقتي نگار وارد روستاي سوهان شد. دخترهاي محل خبر دار شدند و از او يک سري مشق براي گلدوزي خواستند. نگار در زير درخت توت (واقع در ميان راه) با قلم براي آنها، سرمشق ميکشيد که عزيز از دور آنها را ديد و اين شعر را گفت:
نگار جانم نشسته زير توت دار به دنبال آنها، ماجرا هاي اصلي داستان عزير و نگار مي باشد سپس کل احمد کاروان را حرکت داد تا از روستاي سوهان به سمت بالاروچ حرکت شود. آنگاه عزيز اين شعر را گفت : نگارم کوچ کرده کوچ کرده در سوهان دختري به اسم بانو که دلباخته عزيز بود، با او ملاقات کرد. ولي متوجه شد که عزيز واقعا عاشق نگار (اردکاني) است و به شخص ديگري دلبستگي ندارد. سپس در زماني که آنها به کوهستان دانه خاني رسيدند، عزيز اين شعر را گفت مسلمانان رسيدم دانه خاني بعدا حرکت کردند تا به کوه الهوچال (محل نگهداري گله هاي گوسفند روستاي سوهان) رسيدند. يکدسته چهار ودار (گوسفند دار) از آن طرف مي آمدند. عزيز تا اينها را ديد ياد قاطرش، سمند، افتاد و اين شعر را گفت کوه بکوه مي روم تنگه بتنگه کل احمد با رفيقانش ديدند عزيز هم چنان به دنبال آنها مي آيد. تصميم گرفتند اگر عزيز از کوه طالقان رد شد، عزيز را بکشند. نگار که صحبت هاي آنها را شنيد، زير سنگي که روي آن نشسته بود، نامه اي گذاشت و از عزيز خواست که دنبال آنها نيايد. وقتي عزيز به مال خاني رسيد، سنگي که نگار روي آن نشسته بود، پيدا کرد و روي آن نشست. متوجه شد که زير سنگ، نامه است. سنگ را بلند کرد و نامه نگار را خواند که نوشته بود عزيز طالفان بر گرد و بر گرد عزيز نامه را خواند و در جواب گفت نگار نازنينم آردکاني
+ نوشته شده در یکشنبه دهم آذر ۱۳۹۲ساعت 9:39 توسط : تهیه وتنظیم :ادهم خلیلی مقدم
|
|
درباره وبلاگ  به وبلاگ روستای ملامحله خوش آمدید
موطن آدمی تنها در قلب کسانی است که دوستش دارند . « ملامحله سرزمین یکپارچه سبزی که با درختان گردو و فندوق با قدمتی هزارساله از تمدن یکجانشینی انسان های هوشمند کوهستانی است که ابتدا با نام برزوکلایه شناخته می شد ». نام این روستا به نوشته رابینو در کتاب از آستار تا استرآباد « برزوکلایه » بوده که به جهت علاقه و فراگیری مردم این دیار به امور فرهنگی علی الخصوص قرآن کریم بعدها به ملامحله تغییر نام پیدا کرد .این روستای زیبا در 65 کیلومتری شهرستان سیاهکل ویکی از روستاهای بخش دیلمان می باشد . با تشکر مدیر وبلاگ : ادهم خلیلی مقدم
|
